remprant

Eρωτεύτηκε και «κλέφτηκε με έναν Ρέμπραντ!

 

Πολλοί φιλότεχνοι κατά καιρούς φτάνουν σε υπερβολές και παθιάζονται ή αποκτούν εμμονές με καλλιτέχνες ή και έργα τέχνης. Ο εν λόγω κύριος, έδωσε στην έννοια «εμμονή» άλλη άξια.
Η απίθανη ιστορία του Γάλλου Πατρίκ Βιαλανέξ που έζησε 15 χρόνια με έναν πίνακα που έκλεψε στα 28 του.

Τον έκρυβε για 15 χρόνια – στην αρχή κάτω από το κρεβάτι του, αργότερα μέσα στην ντουλάπα. Όταν αποφάσισε να μιλήσει σε δικηγόρο, εκείνος αρνήθηκε να τον πιστέψει. Το σκηνικό επαναλήφθηκε και στο αστυνομικό τμήμα. Οι αστυνομικοί τον θεώρησαν μυθομανή. Από τις έξι το απόγευμα ως τα μεσάνυχτα τους διηγούνταν τη ζωή του.

Χρειάστηκε να τους προσκομίσει αποδείξεις, μέχρι και μία σέλφι με τον όμηρό του, για να καταλάβουν ότι ο Πατρίκ Βιαλανέξ έλεγε την αλήθεια: είχε κλέψει και είχε κρατήσει κρυμμένο έναν πίνακα του Ρέμπραντ από το Μουσείο του Ντραγκινιάν στη νότια Γαλλία, δυτικά των Καννών.
Το επόμενο βήμα δεν ήταν η σύλληψή του. Είχαν περάσει 15 χρόνια και το αδίκημα είχε παραγραφεί. Ήταν να επισκεφθεί τον ψυχίατρό του και να του αποκαλύψει επιτέλους την πηγή του άγχους του: ο κλεμμένος πίνακας.
Και στη συνέχεια να αποκαλύψει την αλήθεια στη σύζυγο και τα δύο παιδιά τους. Οι συνεδρίες με τον ψυχίατρο έλαβαν τέλος. Η σύζυγος ξέσπασε σε κλάματα. Κι εκεί που όλοι πίστευαν ότι η περιπέτεια είχε τελειώσει, η αστυνομία φόρεσε χειροπέδες στον Πατρίκ Βιαλανέξ επειδή πιθανόν επιχείρησε να πουλήσει τον πίνακα προς τέσσερα εκατομμύρια ευρώ!
Ο πρωταγωνιστής αυτής της ιστορίας συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον πίνακα του Ρέμπραντ το 1983, όταν ήταν 13 ετών σε μία επίσκεψη στο μουσείο με τη μητέρα του.
Ο έφηβος δεν μπορούσε να πάρει τα μάτια του από το αγόρι με τους μακριούς καστανούς βοστρύχους, το χρυσό μενταγιόν και τη σαπουνόφουσκα στο αριστερό του χέρι. «Κάτι συνέβη ανάμεσα σε μένα και σε εκείνο το παιδί. Ήταν λες κι έβλεπα τον εαυτό μου στον καθρέφτη» παραδέχεται σε συνέντευξη που έδωσε στην γαλλική «Μόντ». Επέστρεψε πολλές φορές έκτοτε για να ξανακοιτάξει το πορτρέτο. Άρχισε να διαβάζει για τον ζωγράφο και να αποκτά εμμονή με τα έργα του. Ήταν 28 ετών όταν πήρε τη μεγάλη απόφαση να κλέψει τον πίνακα. Τότε εργαζόταν ως τεχνικός συστημάτων ασφαλείας. Και πλέον η επιστροφή του στο μουσείο είχε ως αντικείμενο τον συναγερμό του χώρου.
Το χτύπημα είχε οριστεί για την παραμονή της εθνικής γιορτής της Γαλλίας: 13 Ιουλίου. Παραμονεύει την κατάλληλη στιγμή και κρύβεται σε μία ξύλινη ντουλάπα κοντά στην είσοδο.
Ξέρει ότι από την ώρα που θα σπάσει την γυάλινη πόρτα της αίθουσας έχει στη διάθεσή του ελάχιστα δευτερόλεπτα για να πάρει τον πίνακα. Και τα καταφέρνει. Όταν πλέον ο συναγερμός αρχίζει να χτυπά εκείνος ήδη αποχωρεί με τον Ρέμπραντ σε μία σακούλα σκουπιδιών. Όταν έφτασε σπίτι, άρχισε να φωτογραφίζεται μαζί του, κι ας μην ήταν της μόδας τότε οι σέλφι. «Χαμογελούσα όπως δεν είχα ξαναχαμογελάσει στη ζωή μου. Ένιωθα σαν υπερήρωας», θυμάται. Λίγες ώρες αργότερα ωστόσο άρχισε να συνειδητοποιεί τι είχε κάνει. Ήξερε ότι η ζωή του δεν θα ήταν πια ποτέ ίδια. Έκρυψε τον 50Χ60 εκ. καμβά κάτω από το κρεβάτι του και προσπάθησε να κοιμηθεί.
«Ένιωσα να ξανανιώνω όταν τον κράτησα στα χέρια μου, αλλά τελικά άρχισε να με τρώει. Ήμουν ταυτόχρονα φύλακας και όμηρός του». Η ευθύνη που ένιωθε απέναντι στο έργο τέχνης άρχισε να τον τρελαίνει. Έβλεπε παντού εχθρούς: κλέφτες, φωτιά, υγρασία. Σταμάτησε να εργάζεται για να μην αφήνει τον πίνακα μόνο του. Κρατούσε την αναπνοή του για να μην τον φθείρει…
Πέρυσι πλέον αποφάσισε να απαλλαγεί από τον βραχνά του.

Μέσω ενός παιδικού φίλου έμαθε ότι μπορούσε να απευθυνθεί σε ασφαλιστική εταιρεία, να επιστρέψει τον πίνακα και να πάρει κάποια χρήματα ως αμοιβή. Φεύγει με μια επιταγή 40.000 ευρώ.
Πέντε ημέρες αργότερα μαθαίνει ότι δύο άνδρες γνωστοί στις Αρχές για την δράση τους συνελήφθησαν ενώ προσπαθούσαν να πουλήσουν το έργο. Έψαξε αμέσως για δικηγόρο και ύστερα πήγε στην αστυνομία. Κι αν δεν διώκεται πλέον για την κλοπή, τώρα εξετάζεται το ενδεχόμενο να είναι αναμεμειγμένος στην επιχείρηση πώλησης του έργου.
«Έχασα κάτι πολύτιμο. Έχασα και 15 χρόνια», λέει και εκμυστηρεύεται ότι αν τελικώς λήξει αισίως η υπόθεση ονειρεύεται να γίνει φύλακας μουσείου.

 

Share this post

No comments

Add yours